Simone ten Hoorn gaat op zoek naar antwoorden op levensvragen en komt uit in het alternatieve circuit. Ze wordt Reiki Master en zet een praktijk op. "Ik was helemaal thuis in de paranormale en alternatieve wereld en toch..." Een aanhoudende rusteloosheid doet haar een keer tot God bidden. Diezelfde dag merkt ze dat God haar hoort.

   Ik ben opgegroeid als Jehovah’s Getuige. Sinds het begin van de jaren negentig hield ik me echter steeds meer bezig met vragen naar wie, wat en waarom van heel veel dingen, ook van mijn eigen leven. Ik zocht naar identiteit en zingeving. Ik begon met heel veel lezen: allerlei  zelfhulpboeken, psychologie etc. Mede door mijn gevoeligheid en aantrekking tot geestelijke zaken kwam ik langzaam uit bij het alternatieve circuit.

   In die tijd brak ik officieel met Jehovah’s Getuigen, wat tot uitsluiting van de gemeenschap leidde. Een heel vervelende toestand, ook voor mijn familie. Maar ik kon mijn activiteiten en daarop volgende manier van leven en denken niet meer aansluiten bij waar ik uit kwam. Het loskomen van die misleidende denkwijze heeft de nodige tijd gekost. Er was bevrijding nodig.

   Mijn geestelijke deuren waren wagenwijd open en ik dronk het allemaal in en leefde ernaar. In de loop van de tijd voegde ik er van alles bij, want het ene sloot naadloos aan bij het andere, mede doordat ik ervaarde dat waar ik werkelijk naar zocht steeds maar niet dichterbij kwam. Elke keer als ik dacht dat ik het te pakken had, bleek het uiteindelijk lucht te zijn. Het gaf me niet dàt: het gevoel thuis te komen.

   Met alles ging ik eerst zelf aan de slag en daarna met anderen. Ik volgde de nodige workshops en persoonlijke sessies met alternatieve therapeuten van allerlei aard. Toen begon ik als Reiki Master een eigen praktijk onder de naam Good Medicine. Ik gad er allerlei cursussen, persoonlijke consulten en begeleiding. Het ging van een leien dakje, het ging me allemaal heel gemakkelijk af. Ik was helemaal thuis in de paranormale en alternatieve wereld en toch... Eind jaren negentig werd ik me steeds meer bewust van een aanhoudende onrust. 

   Op een middag liep ik van het station Vlissingen terug naar huis en begon te bidden: "God, waar bent U, ik zoek U en heb nu van alles ondernomen, maar vinden doe ik het niet?!” Dat was de strekking van mijn gebed. Diezelfde avond had ik in een café een bijzondere ontmoeting met twee mannen. Ik was er samen met een hartsvriendin die ook met dezelfde vragen en dingen bezig was. Een van de mannen vertelde mij zijn levensverhaal en bekering. Hierdoor wist ik dat God mijn gebed gehoord had! 

    Ook wist ik meteen dat ik er wat mee moest doen. Tweemaal eerder had ik al een 'poging' gedaan om met alles te stoppen. Ik was echter doorgegaan, ondanks het gevoel dat ik niet op de goede weg was. Nu moest ik met de billen bloot, zogezegd. En dat heb ik ook gedaan, radicaal: alles verbrand, verscheurd en weggedaan!

     Ook mijn vriendin is radicaal bekeerd en we zijn later met die mannen, die we die avond tegenkwamen, getrouwd. Zij, haar man en ik zijn tegelijkertijd gedoopt in 2000.    Bekering is een pas-op-de-plaats, een plotselinge 'stand still', een moment dat "het licht aangaat" en je weet, duidelijk weet dat je een keuze moet maken, een radicale keuze! Maar die keuze is wel het 'halve werk' voor wat er nog komen gaat! Ik had de keuze voor Jezus Christus gemaakt, Hij was het antwoord op al mijn zoeken. Hij was de enige weg naar mijn hemelse Vader!

    Dat lijkt makkelijk gezegd, maar de dagelijkse werkelijkheid was een dualistische. Aan de ene kant blij en zeker, maar aan de andere kant had ik nog heel veel op te ruimen en te veranderen in mijn leven. Ook moest er bevrijding komen van al die gebondenheden die ik was aangegaan. Stap-voor-stap ben ik op weg gegaan, in het begin toch wel dratisch, maar dat moest wel om volledig los van mijn oude leven te komen en later volgde alles op een wat meer natuurlijk tempo.     Ik heb veel meegemaakt in die 'nieuwe wereld' van Volle Evangelische tot uiterst Charismatische gemeentes, ook daar kan ik onderhand een boek over schrijven, maar uiteindelijk heeft het me allemaal dichter bij God gebracht.

     Eigenlijk heb ik een rondje gemaakt: opgegroeid met het weten en ook ervaren dat er een hemelse Vader is die veel van mij hield, ben toch gaan zoeken en uiteindelijk weer bij Hem teruggekomen.

    Het gaat niet om religie maar om een relatie. Die relatie is uniek, want God gaat met ieder van ons een persoonlijke weg. We zijn allemaal uniek en hebben een eigen weg met Hem te gaan. Mijn ervaring is dat een radicale bekering essentieel is als je in een heftige wereld als de occulte / paranormale zit. Zo’n bekering legt de basis waarop je jouw weg met de Heer Jezus gaat. Dan kan je tegen een stootje! Half-half werk, daar redt je het niet mee, want de vijand, uit wiens kamp je komt en wiens wegen jij heel goed kent, zal het niet over zijn kant laten gaan. Dat heb ik zelf ervaren.

     Het echte leven als christen begint pas na bekering. We weten dat we in Jezus overwinnaars zijn, maar er wordt een strijd over je gevoerd in de geestelijke wereld en alleen in en met de Heer Jezus kun je de duivel weerstaan en zal hij los moeten laten!

Simone ten Hoorn, 2006

U kunt contact met de hoofdpersoon van het verhaal opnemen: stuur een e-mail.